hoe is zwanger zijn voor mij geweest?

Hoe was het voor mij om zwanger te zijn?

Maak daar voorlopig maar een hoe IS het voor mij om zwanger te zijn? Vandaag is het due-date! De dag waarop je hoopt dat je kindje magisch te voorschijn komt. 40 weken lang heb je dit kleine mensje voelen en zien groeien in je buik. Maar hoe waren deze 40 weken nu?

Laat me eerst starten met te zeggen dat iedere zwangere vrouw een ander verhaal heeft. Voor mij is het zo, voor jou is het zo en voor een andere weer zo… Dus pin je niet teveel vast als jij bepaalde dingen wel of niet hebt. Iedere vrouw is anders, en elke zwangerschap is anders.

eerste trimester

Het eerste trimester was voor mezelf het leukst! Op 28 februari 2017 ontdekte ik dat ik zwanger was dmv een zwangerschapstest. Eerst ongeloof.. is dat wel een plusje?? Dan euforie als je zusje je via foto uitwisseling via Whatsapp bevestigd dat dat wel degelijk een plusje is. Dan naar de dokter bellen voor bloedtest. Volgende dag leuk telefoontje met de bevestiging IK BEN ZWANGER! Ongeveer 4 weken.

Ik wou het Hans (m’n grote liefde) heel origineel vertellen maar door teveel enthousiasme gewoon maar gebeld en verteld dat er iemand papa gaat worden!

Dan op 8 weken de eerste echo, spannend! Heads up, deze is nog vaginaal, niet op je buik. Bevestiging van baby doet het goed!

Fysieke kant van het eerste trimester? Heerlijk! Ik heb geen last van ochtendmisselijkheid, geen krampen van innesteling. Enkel een beetje moe. Maar ik ben zo gelukkig met dat klein wondertje in mijn buik dat alles op wolkjes loopt!

tweede trimester

Dit trimester start met voor ons de belangrijkste echo. De 12 weken echo. Voor velen de moment waarop je eindelijk kan vertellen dat je zwanger bent. Want na 12 weken is het risico op miskraam veel kleiner. Zo was het voor ons.

Het leuke aan zwanger zijn? Het vertellen aan mensen. De oprechte blijheid wanneer je hen vertelt dat ze oma, opa, tante, meter, tantie,… worden. Veel tranen, veel gelach, veel knuffels. Word er weer helemaal warm van als ik eraan terugdenk. Bij velen heb ik het er gewoon uitgeblabt dat ik zwanger was maar bij sommige familieleden heb ik het leuk aangepakt.

  • Bij mijn mama en papa: een week vooraf gaand vertelde mijn zusje Vicky dat ze zwanger was. Dat ze eindelijk oma en opa gaan worden. Ze waren dolblij! En toen kwamen wij met een klein pakje met dit erin:23423843_10214970118314315_252095976_oToen mijn papa dit eruit haalde waren de woorden ‘dat meende nie???’ Ongeloof en zo een gelukzalig moment vol knuffels, traantjes en heel veel liefde!

 

  • Bij de schoonfamilie: met Pasen rapen we eitjes met de kindjes. Dus iedereen te samen was de ideale moment om het bij Hans thuis te vertellen. Hans z’n broer Bert en vriendin Lynn waren al op de hoogte want ik vroeg aan Lynn of ze meter wilde worden ook dmv zo een schattig rompertje! Zij waren op dit moment op reis. In maart maakte ik een reisje naar Londen en liet daar M&Ms maken in de store. Vier verschillende met daarop leuke tekstjes en tekeningetjes zoals ‘we zijn zwanger’. Na het rapen van de eitjes deelde ik doosjes uit (geheel in Paasthema) onder mom dat ik iets lekkers gemaakt had voor Pasen. Eén voor één gingen de doosjes M&Ms open en slaakte mensen kreetjes van blijdschap! Weer veel geknuffel en vreugde!


     

    De fysieke kant?

    Maand 4 en 5 waren topmaanden voor me. De ergste vermoeidheid was over en voelde me alsof ik alles aankon. Dat uitte ik ook door aan het nesten te gaan. Geloof me, dit is een ding! Ik schilderde de kinderkamer; kochten meubels; zette dingen in elkaar… Kortom vanaf de 5e maand gingen we aan de koop.

    En toen was daar maand 6… Toen ging het een beetje minder. Veel last van mijn heupen en rug als ik een dag gewerkt had. Steken in mijn benen. Op controle bij de gynaecoloog met het verdict beginnend bekkeninstabiliteit. Op naar de kinesist voor oefeningen om mijn bekken terug sterker te maken. Dit hielp wel, maar ik moet toegeven, ik ben vaak niet kunnen gaan omdat ik het enkel ingepland kreeg na het werk mijn kiné bezoek en daardoor vaak moest afbellen omdat ik teveel pijn had van heel de dag te werken. Maar thuis deed ik mijn oefeningen trouw verder!

    Maar niet onbelangrijk.. dit trimester voel je je baby’tje in je buik bewegen! Wanneer het bij mij juist begon weet ik niet meer (jeej, zwangerschapsdementie!) maar het begint echt met het gevoel alsof er een klein wormpje in je buik rond beweegt. Maar naarmate de tijd vordert worden de bewegingen duidelijker en voel je heel goed een schopje en een tuimel. Helaas ben ik de enige die hiervan heeft kunnen genieten want als ik papa liet voelen, maakte ze zich plots heel stil.

    derde trimester 

    Dit trimester was fysiek voor mij het minste…

    Vanaf half augustus ongeveer ben ik echt achteruit gegaan. Klinkt misschien dramatisch maar voor mij voelt het zo wel. Elke dag deed mijn bekken en buik een beetje sneller pijn. Elke dag duurde het langer eer dit hersteld werd. Elke dag kon ik een beetje minder ver wandelen.

    Vandaag op 40 weken noem ik mezelf immobiel. Ik kan nog maximum 10meter stappen zonder er pijnscheuten in mijn buik komen. Rechtstaan uit de zetel doet pijn. Omdraaien in bed doet pijn. Als ik dan toch eens buitenmoet (zoals die geplande gynaecoloog afspraken of boodschappen) is het serieus tanden bijten en moet ik nadien een hele dag op de zetel bekomen van harde buiken en rugpijn.

    Dit trimester bracht vooral mentaal veel frustraties mee ook. Ik kan niks meer, ik kan niet buiten, ik kan geen leuke herfstwandeling doen, … veel van dit kan ik niet meer. En voor iemand die niet goed is in stilzitten en zich snel verveelt is dit echt hel!

    Op 25 september ben ik hierdoor ook gestopt met werken, 6 weken voor datum. Het ging gewoon niet meer.

    Je maakt je ook constant zorgen. Beweegt ze nog genoeg? Is dit krampje normaal? Waarom tintelen mijn vingers? Leeft ze nog? Is dit normaal? Een wijze raad hiervoor is: bel naar de vroedvrouwen! Of het nu ‘s morgens is of ‘s nachts…bellen! Het is het niet waard om je zoveel zorgen te maken. Door al die hormonen slaap je toch niet. Ze kunnen je echt gerust stellen ofwel vragen ze je om langs te komen en ben je hierdoor gerust gesteld. En als je kan…blijf weg van het internet! Hierdoor word je nog banger en ongeruster. Bel gewoon!

    Anderzijds…

    Mijn meisje haar bewegingen werden groter en gekker. Papa kon er eindelijk van meegenieten. Lekker staren naar die buik die alle kanten opgaat. Wat doe je daarbinnen toch allemaal meisje?

    Dat contente gevoel als je in de babykamer staat en alles is klaar. Elk dingetje staat en ligt op de juiste plaats. Ze gaat zich een prinsesje voelen!

    Dat verlangen als je naast die lege box staat in de living…

     

    Lieve kleine meid,

    Vandaag zit je 40 weken in mama’s buik. We worden ongeduldig. Je mag komen! Mama en papa willen je heel graag ontmoeten. Vasthouden. Koesteren. Iedereen is zo benieuwd naar je!

    We weten niet juist wanneer of hoe ze gaat komen, maar we zijn er klaar voor! Bereid jullie voor op de baby spam die zich binnenkort gaat voordoen!

     

    Veel liefs, Evy

     

     

    2 thoughts on “hoe is zwanger zijn voor mij geweest?

    Add yours

    1. Ho zo mooi. Spijtig dat je 3 de trimester zo moeilijk was. We wachten volspanning op ons klein meisje. Wensen je een vlugge vlotte bevalling. XXX

      Like

    Leave a Reply

    Fill in your details below or click an icon to log in:

    WordPress.com Logo

    You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

    Google+ photo

    You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

    Twitter picture

    You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

    Facebook photo

    You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

    w

    Connecting to %s

    Create a website or blog at WordPress.com

    Up ↑

    %d bloggers like this: